در این مقاله، الگوریتم جدیدی برای تطابق پاره خط ها در تصاویر استریو ارایه شده است. از اهداف اصلی در طراحی این الگوریتم، بالا بردن کارایی آن، به معنی افزایش هر چه بیشتر تطابق های صحیح، ضمن حفظ اطمینان از عدم افزایش تطابق های غلط بوده است. در این راستا علل حذف تطابق های صحیح و وجود تطابق های غلط در برخی از الگوریتم های رایج بررسی شده و با معرفی معیارها و قیود جدید سعی شده است که از اطلاعات نوری، هندسی و ساختاری موجود در تصاویر به طور موثرتر استفاده شود. بر این اساس، در مرحله تعیین کاندیداها، الگوریتم از دو معیار جدید و معیارهای رایج و مطمئن epipolar، حداکثر disparity و اختلاف زاویه استفاده کرده است. همچنین پروسه رفع ابهام و انتخاب متناظرها، که مشکل اصلی در تطابق است، به طور کامل، یعنی از نظر قیود بکار رفته، تابع معیار و بهینه سازی، کاری نو و جدید است. الگوریتم، با تطابق صحیح 96% از پاره خط ها و بدون تطابق غلط، بر روی مجموعه ای از تصاویر صحنه های داخلی، کارایی بالایی را نشان داده است.

در این مقاله، روش جدیدی برای دنبال کردن پاره خط ها، در سلسله ای از تصاویر متوالی، معرفی شده است. تصاویر توسط دوربین نصب شده بر روی ربات سیار و حین حرکت آن بر روی مسیر دلخواه برداشته می شوند. الگوریتم دارای دو مرحله است. در مرحله اول با استفاده از قیود مکان، زاویه، هم پوشانی و جهت کنتراست، پاره خط هایی که در دو تصویر متوالی نامزد انتخاب تناظرند، مشخص می شوند. در مرحله دوم با استفاده از قید ترتیب و تابع معیاری مبتنی بر کنتراست، متناظرها انتخاب شده و رفع ابهام سراسری انجام می شود. تغییر مکان و زاویه پاره خط های متناظر، بر اساس هندسه سیستم و اطلاعات ادومتری نشان داده شده است. سایر قیود و معیارهای تشابه و نیز نحوه استفاده از آنها، که برای اولین بار در این زمینه بکار رفته، عملکرد موثری داشته اند. این الگوریتم در مقایسه با الگوریتمی مبتنی بر اصل هموار بودن اختلاف مکانی با سرعتی حدود پنج برابر، کیفیتی بمراتب بهتر را بر روی سلسله تصاویر واقعی از محیط های داخلی نشان داده است.

گره های سنتی ترکیبی از واحدهای هندسیِ پایه هستند که به نقش مایه یا آلت های گره معروف هستند و هرکدام شمایل تعریف شده و مشخصی دارند. در روش های سنتی مرسوم ترسیم نقش مایه ها یا آلات گره، به دلیل استفاده از ابزارهای متعدد ترسیمی و ترسیم الگوهای متمایز برای هر آلت، باعث پیچیدگی و زمان بر بودن ترسیم گره می شوند. به منظور رفع این مسئله، در این پژوهش پاسخ این سؤال پیگیری می شود چگونه می توان با به حداقل رساندن ابزار و مراحل ترسیمی، روشی را برای ترسیم آلات یا نقش مایه های گره ابداع کرد که بتوان، علاوه بر بالا بردن سرعت عمل در ترسیم و پیاده کردن این گره، ضریب خطا و اشتباهات را به حداقل رساند؟ نگارندگان در این مقاله در پاسخ به این سؤال، با تمرکز بر یکی از انواع گره (گره ده)، روشی را با عنوان «روش پاره خط مبنا» معرفی کرده اند که با استفاده از رویکردی نوآورانه، به تعریف الگوی بدیعی برای ترسیم آلات این گره می انجامد. یافته های این پژوهش با استفاده از روشی ترکیبی حاصل شده است؛ به طوری که گردآوری داده ها با استفاده از روش مطالعات اسنادی کتابخانه ای انجام شده است؛ لیکن تحلیل داده ها، که منتج به عرضة روش پاره خط مبنا شده است، با استفاده از روش استدلال منطقی تبیین شده است. در این مقاله، ضمن مقایسة روش های سنتی با روش پیشنهادی، مشخص می شود که روش پاره خط مبنا، تأثیر یکی از مهم ترین ابزارهای ترسیم گره، یعنی پرگار، را به حداقل می رساند که این امر، علاوه بر بالابردن سرعت ترسیم، به کاهش ضریب خطا در فرایند ترسیم گره منتهی می شود.

ادبیات و به خصوص شعر همواره بستری برای ابراز عقاید و تمایلات احساسی و دینی و خواسته های اجتماعی بوده است و گویندگانی که قصد تبلیغ یا رساندن اعتقادات خود به دیگران داشته اند از شعر استفاده بیشتری نموده اند. ناصر خسرو شاعر قرن پنجم هجری که متعهد به دین اسلام و مذهب اسماعیلیه است، اشعار او پس از تحول فکری معنوی اش در خدمت تبلیغ دین و اعتقادات او قرار گرفته و قصاید وی اشعاری تعلیمی است که ضمن بیان احساسات قلبی گریزی به عناصر دینی و عقاید مذهبی خاص او دارد. ناصرخسرو در اغلب اشعارش با استفاده از صور خیال به بیان مطالبی دربارۀ اسلام، تشیع، بزرگان دینی، اصول و فروع دینی بیان کرده است. در این پژوهش با جامعه آماری سی قصیده ابتدایی دیوان وی، به بررسی این تصاویر پرداخته شده و نتیجه این است که ناصر خسرو بیشتر از تشبیه که ویژگی سبک خراسانی است برای بیان احساسات خود استفاده کرده و عناصر دینی غالباً به عنوان مشبه به کار رفته اند. عناصر دینی در این قصاید عبارت اند از: قرآن و دین، مذهب تشیع و اسماعیلیه، انکار قضا و قدر، دوری از مادیات و نیا، برتری جان بر تن. این مضامین در کتیبه ها و خط نگاره های دوره سلجوقی نیز کاربرد فراوانی دارد.اهداف پژوهش:بررسی استفاده ناصرخسرو از عناصر دینی در تصویرسازی های خود.بررسی مضامین مذهبی در خط نگاره های کتیبه های سلجوقی.سؤالات پژوهش:ناصرخسرو از عناصر دینی در تصویرسازی های خود چگونه استفاده کرده است؟مضامین مذهبی در خط نگاره های کتیبه های سلجوقی چه جایگاهی دارد؟

نیاز روزافزون به تشخیص هویت در کاربردهای گوناگون، لزوم طراحی سیستم های خودکار مبتنی بر پردازش تصویر را توجیه می کند. در این تحقیق، روش جدیدی برای بازشناسی برون خط امضاء ارائه شده است. روش بهینه ارائه شده برای استخراج ویژگی، نسبت به تغییرات مقیاس و چرخش پایدار می باشد. برای مقایسه این ویژگی ها نیز از یک معیار شباهت جدید مبتنی بر تعداد نقاط منطبق استفاده شده است. علاوه بر این، در مرحله پس پردازش از یک فیلتر تطابق مختصاتی ابتکاری، کارآمد و موثر با هزینه محاسباتی کم استفاده شده است که با الگوریتم استخراج ویژگی هم خوانی دارد. این فیلتر یک مقدار آستانه روی تفاوت مختصات دکارتی نقاط دو بلوک متناظر تصویر اعمال می کند. پیاده سازی سیستم پیشنهادی شامل ویژگی های بهینه پایدار به تغییرات مقیاس و چرخش، استفاده از معیار شباهت جدید معرفی شده مناسب برای این ویژگی ها و پس پردازش با استفاده از فیلتر مختصاتی پیشنهاد شده، روی بانک های اطلاعاتی معتبر GPDS960 (برون خط) و SVC2004 (برخط تبدیل شده به برون خط) نشان دهنده بهبود کارایی سیستم تشخیص هویت پیشنهادی است. همچنین پارامترهای سیستم پیشنهادی به صورت خودکار و تنها یک بار با استفاده از الگوریتم وراثتی انتخاب شده و برای هر بانک اطلاعاتی شخصی سازی می گردد.

مقدمه: استفاده مجدد از فلزات بیس در کارهای ریختگی ممکن است اثرات منفی بر تطابق مارجینال رستوریشن داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر ریکستینگ آلیاژهای بیس متال دوباره ریخته شده بر تطابق عمودی مارژین روکش های ریختگی و همچنین بررسی اثر نوع خط خاتمه تراش بر تطابق مارژین با درصدهای مختلف آلیاژ دوباره ریخته شده می باشد.مواد و روش ها: در این پژوهش، 2 مدل فلزی با خط خاتمه تراش Shoulder bevel 45º و Shoulder 135º ساخته شد و بر روی هر کدام از آنها 15 عدد کوپینگ مومی فرم داده شد. هر گروه 15 تایی به 3 گروه 5 تاییA ، B و C تقسیم شد. در گروه A از آلیاژ 100 درصد نو، در گروه B از آلیاژ ترکیبی 50 درصد نو و 50 درصد یک بار ریخته شده و در گروه C از آلیاژ 100 درصد یک بار ریخته شده استفاده شد. الگوهای مومی آماده شده با آلیاژهای فوق ریخته و کوپینگ های فلزی آماده گردید. کوپینگ های فلزی آماده شده روی دای قرار داده شد و با گیره مخصوص ثابت گردید و توسط میکروسکوپ متریک و دوربینMoticam ، فاصله عمودی مارژین رستوریشن تا خط خاتمه تراش دای در 4 نقطه باکال، لینگوال، مزیال و دیستال اندازه گیری شد. اطلاعات به دست آمده توسط آزمون آنالیز واریانس دو طرفه و t-test در سطح اطمینان 05/0 مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: میانگین فاصله عمودی ایجاد شده در گروه های مورد پژوهش به قرار زیر می باشد: گروه A1 (خط خاتمه تراش شولدر 135º و آلیاژ نو): 11/156 میکرون. گروه A2 (خط خاتمه تراش شولدر بول 45º و آلیاژ نو): 74/99 میکرون. گروه B1 (خط خاتمه تراش شولدر 135º و آلیاژ مخلوط 50 درصد آلیاژ نو و 50 درصد آلیاژ یک بار ریکست شده): 38/273 میکرون. گروه B2 (خط خاتمه تراش شولدر بول 45º و آلیاژ مخلوط 50 درصد آلیاژ نو و 50 درصد آلیاژ یک بار ریکست شده): 07/123 میکرون. گروه C1 (خط خاتمه تراش شولدر 135º و آلیاژ 100 درصد یک بار ریکست شده): 40/369 میکرون. گروه C2 (خط خاتمه تراش شولدر بول 45º و آلیاژ 100 درصد یک بار ریکست شده): 97/106 میکرون. استفاده از 3 درصد مختلف آلیاژ باعث ایجاد تفاوت در میانگین فاصله عمودی بین گروه های مختلف می شود (036/0=p value) در میانگین فاصله عمودی بین دو خط خاتمه تراش shoulder- bevel 45º) و shoulder 135º) در هر یک از درصدهای مختلف آلیاژ، تفاوت معنی داری وجود داشت (001/0=p value).نتیجه گیری: استفاده از 3 درصد مختلف آلیاژ (آلیاژ 100 درصد جدید، 50 درصد آلیاژ جدید و 50 درصد ریکست، آلیاژ 100 درصد ریکست)، باعث ایجاد تفاوت در میانگین فاصله عمودی می شود. با توجه به میانگین کمتر در گروه) A آلیاژ 100 درصد فلز جدید)، بهتر است از فلز خالص جدید استفاده شود. در گروه C (آلیاژ 100 درصد ریکست) تفاوت معنی داری بین دو نوع خط تراش وجود دارد. پس استفاده از آلیاژ 100 درصد ریکست شده برای هیچ کدام از دو نوع خط تراش مطلوب نمی باشد. 

سابقه و هدف: یکی از مهم ترین شاخص های مقبولیت کلینیکی و دوام رستوریشن های ریختگی تطابق مارجینالی آنهاست. عدم وجود آن به اکسپوژر لایه سمان، حل شدن آن، تجمع پلاک باکتریال، عود پوسیدگی و التهاب بافت های لثه منجر می گردد. هدف از انجام این تحقیق ارزیابی تاثیر نوع خط خاتمه تراش بر میزان marginal discrepancy بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، سه عدد دای فلزی به روش شبیه سازی تهیه، یکی از آنها با تراش شولدر بول (A)، دیگری با تراش چمفر (B) و دای فلزی سوم به صورت شولدر بول در ناحیه باکال و چمفر در ناحیه پالاتال آماده شد (C). برای هر دای فلزی 7 نمونه فریم ورک از آلیاژ Wiron99 کست شد و marginal discrepancy در دو بعد عمودی و افقی اندازه گیری شد. برای مقایسه های آماری از آزمون ANOVA و مقایسه چندگانه Tukey استفاده شد. یافته ها: Marginal opening افقی در جهت باکوپالاتالی و مزیودیستالی در سه گروه A، B و C تفاوت معنی داری داشت (P<0.05، P<0.05). تفاوت بین دو به دوی گروه ها به جز گروه های B و C در جهت باکوپالاتالی و گروه های A و B در جهت مزیودیستالی معنی دار بود (P<0.05). تفاوت های معنی داری بین Marginal opening عمودی در جهات مزیال، دیستال و پالاتال وجود داشت (P<0.05). در مقایسه دو به دوی گروه ها تفاوت معنی داری بین گروه های (A و C)، (B و C) در جهات مزیال، دیستال و پالاتال وجود داشت (P<0.05) و در سایر موارد تفاوت ها قابل توجه نبودند. نتیجه گیری: تحقیق نشان دهنده تاثیر نوع خط خاتمه تراش بر میزان marginal discrepancy بود. کمترین و بیشترین میزان Marginal opening افقی در تراش شولدر بول و ترکیب دو روش شولدر بول و  چمفر اتفاق افتاد. تراش چمفر کمترین Marginal opening عمودی را ایجاد کرده ولی تفاوت آن با شولدر بول از نظر آماری معنی دار نبود.

هدف از این مقاله، بررسی نتایج دو تحقیق مربوط به خطای ادراکی می باشد. مغز انسان، محرک های حسی را به وسیله ادراک خویش، سازماندهی و تفسیر می کند. اما گاهی ادراک انسان، دنیای بیرون را به همان شکلی که وجود دارد به ما نشان نمی دهد، به زبان ساده تر مغز در یافته های نهایی خود مرتکب خطا می شود. از مشهورترین خطاهای ادراک بینایی، خطای ادراکی مولر لایر است. یکی از پژوهش های مورد مطالعه، تأثیر قامت دروازه بان، بر ادراک پنالتی زن و پژوهش دیگر به خطای ادراک، پاره خط مولرلایر، بر روی 83 نفر از دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، می باشد. این تحقیقات اثبات می کنند که خطای ادراکی مولر لایر در صورت آگاهی و آموزش به مقدار زیادی سبب کاهش خطای ادراک بینایی می شود.

تطابق قابلیتی است که چشم می تواند از طریق افزایش پاور عدسی، تصویر (Image) را علیرغم جا به جایی شی (Object) در فضا در روی شبکیه نگه دارد که حاصل آن واضح دیدن اشیایی است که در فاصله نقطه دید دور چشم تا نقطه دید نزدیک واقع شده اند. نقطه دید دور چشم یا Far Point نقطه ای است که چشم بدون تطابق آن را واضح می بیند و نقطه دید نزدیک (Near Point) نقطه ای است که چشم با حداکثر تطابق تمام اشیا نزدیک تر از نقطه دور تار دیده می شوند. عملکد سیستم تطابق از طریق تغییر در قطر قدامی – خلفی عدسی چشم حاصل می شود. سیستم تطابق سیستمی انعطاف پذیر است و در مقابل خستگی مقاوم می باشد. اما آنومالی های تطابق شیوع نسبتا بالایی دارند. مطالعات مختلف، اعداد مختلفی را به دست داده اند، اما به طور کل می توان شیوعی خدود 3-2% را برای آنومالی های تطابق پذیرفت. آنومالی های تطابق، شایع ترین آنومالی های دو چشمی هستند و در کلینیک های شهری بعد از عیوب انکساری و پیرچشمی، شایع ترین علت مراجعه بیمران به چشم پزشک می باشند.

این مقاله نشان می دهد که پاره جمله های زبان فارسی از طریق حرکت غیرموضوع باقیمانده و متعاقب آن حذف گروه زمان مشتق می شوند. شواهدی مانند تطبیق حالت، تاثیرات نظریه مرجع گزینی، و دامنه و ضمایر مقید نشان می دهند که پاره جمله های زبان فارسی حاصل عملکرد قاعده حذفند. اما پیش از عملکرد این قاعده، پاره جمله ها از طریق حرکت غیرموضوع از جایگاه حذف خارج می شوند و به حاشیه چپ جمله منتقل می شوند. شواهدی مانند ابقای حرف اضافه و افعال مرکب وجود حرکت در پاره جمله ها را تایید می کنند. جواز حذف در پاره جمله ها نیز از سوی مشخصه حذف صادر می شود که در هسته کانون قرار دارد. همچنین، داده های مربوط به پاره جمله ها و جزیره ها در زبان فارسی نشان می دهند که پاره جمله ها قادر به خروج از جزیره های گوناگون هستند و این بدان معناست که پاره جمله های زبان فارسی حساس به جزیره نیستند. جهت تبیین این ویژگی پاره جمله های زبان فارسی، از نظریه جزیره های صورت آوایی بهره می گیریم و این دیدگاه را مطرح می کنیم که در اثر حذف گروه زمان در پاره جمله ها تمام تخطی های صورت گرفته از جزیره محو می شوند و جمله از ساقط شدن نجات می یابد. از این رو، نیازی به قائل شدن به وجود یک لایه اضافی در حاشیه چپ و حرکت بدون انگیزه و سبب نیست.